Studies 1 tot 8
- 1Le retour à BéthanieLa dernière semaine avant l'arrestationMatteüs 21.17
- 2Purification du Temple (seconde fois)La dernière semaine avant l'arrestationMatteüs 21.12-13
- 3Le retour de nouveau à BéthanieLa dernière semaine avant l'arrestationMarcus 11.19
- 4L’autorité du Messie Jésus contestéeLa dernière semaine avant l'arrestationMatteüs 21.23-27
- 5La parabole des deux filsLa dernière semaine avant l'arrestationMatteüs 21.28-32
- 6Les questions des pharisiens et des hérodiensLa dernière semaine avant l'arrestationMatteüs 22.15-22
- 7La Messianité de JésusLa dernière semaine avant l'arrestationMatteüs 22.41-46
- 8Le don de la pauvre veuveLa dernière semaine avant l'arrestationMarcus 12.41-44
-
PER281
De terugkeer naar Betanië
Na zijn triomfantelijke intocht in Jeruzalem verlaat Jezus bij het vallen van de avond de stad om met zijn twaalf leerlingen, onder wie Judas, terug te keren naar Betanië. Dit voorval, vooral verteld door Marcus (11.11) en Matteüs (21.17) en gesitueerd op zondag 27 maart van het jaar 33, illustreert het ritme van de laatste week: dagen in de Tempel, nachten bij Betanië. De leerlingen maken van deze tochten gebruik om hun Meester te vragen naar de betekenis van zijn messiaanse daden.
Mattheüs 21.17 (De Heilige Schrift 1917) :En hen verlatende, ging Hij van daar uit de stad, naar Bethanie, en overnachtte aldaar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER284
Reiniging van de tempel (tweede keer)
De tweede reiniging van de tempel door Jezus, op maandag 28 maart van het jaar 33, is een profetische en symbolische daad. Door de verkopers uit het voorhof van de heidenen te verdrijven en Jesaja en Jeremia aan te halen, hekelt Jezus de verdorvenheid van de eredienst, bevestigt hij zijn messiaanse gezag en kondigt hij het komende oordeel over de tempel aan. Deze gebeurtenis versnelt het besluit van de religieuze leiders om hem te doden.
Jeremia 7.11 (De Heilige Schrift 1917) :Is dan dit huis, dat naar Mijn Naam genoemd is, in uw ogen een spelonk der moordenaren? Ziet, Ik heb het ook gezien, spreekt de HEERE.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER287
De terugkeer, opnieuw, naar Betanië
PER287 beschrijft de terugkeer van Jezus en zijn leerlingen naar Betanië na een dag in de tempel van Jeruzalem, op maandag 28 maart 33 n.Chr. Deze episode, die vooral door Marcus 11.19 wordt getuigd, werpt licht op de nachtelijke routine van de groep rond Marta, Maria en Lazarus. Het artikel behandelt de verspreide gastvrijheid, de rol van de vrouwen, de dagelijkse heen- en terugreizen tussen Betanië en Jeruzalem en het onbegrip van de leerlingen bij de aankondigingen van het lijden.
Markus 11.19 (De Heilige Schrift 1917) :En als het nu laat geworden was, ging Hij uit buiten de stad.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER289
Het gezag van de Messias Jezus betwist
In de tempel van Jeruzalem betwisten de religieuze leiders openlijk het gezag van Jezus. Met een slimme wedervraag over de doop van Johannes brengt hij hen tot zwijgen en legt hij hun kwade trouw bloot. Deze synoptische episode (Mt 21.23-27; Mc 11.27-33; Lc 20.1-8) toont het groeiende verzet van de autoriteiten tegen de Messias tijdens zijn laatste week vóór de arrestatie.
Lukas 20.1-8 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde in een van die dagen, als Hij in den tempel het volk leerde, en het Evangelie verkondigde, dat de overpriesters, en Schriftgeleerden, met de ouderlingen daarover kwamen,En spraken tot Hem zeggende: Zeg ons, door wat macht Gij deze dingen doet; of wie Hij is, Die U deze macht heeft gegeven?En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Ik zal u ook een woord vragen, en zegt Mij:De doop van Johannes, was die uit den Hemel, of uit de mensen?En zij overleiden onder zich, zeggende: Indien wij zeggen: Uit den Hemel; zo zal Hij zeggen: Waarom hebt gij dan hem niet geloofd?En indien wij zeggen: Uit de mensen; zo zal ons al het volk stenigen; want zij houden voor zeker, dat Johannes een profeet was.En zij antwoordden, dat zij niet wisten, vanwaar die was.En Jezus zeide tot hen: Zo zeg Ik u ook niet, door wat macht Ik deze dingen doe.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER290
De gelijkenis van de twee zonen
De gelijkenis van de twee zonen (Mt 21,28-32), alleen door Matteüs overgeleverd, speelt zich af in de tempel van Jeruzalem tijdens de laatste week van Jezus. Ze zet twee houdingen tegenover elkaar: beloven zonder te handelen versus weigeren en daarna gehoorzamen. Jezus ontmaskert hierin de huichelarij van de religieuze leiders en kondigt aan dat de berouwvolle zondaars vóór hen het Koninkrijk binnengaan. Een universele oproep tot nederigheid en oprecht berouw.
Mattheüs 5.3 (De Heilige Schrift 1917) :Zalig zijn de armen van geest; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER294
De vragen van de farizeeën en de herodianen
Farizeeën en Herodianen proberen Jezus in de val te lokken door hem te vragen of men de belasting aan de keizer moet betalen. Zijn antwoord — “Geef de keizer wat des keizers is, en God wat Gods is” — doorkruist de valstrik en legt het fundamentele onderscheid vast tussen burgerlijk gezag en goddelijke soevereiniteit, en herinnert eraan dat de mens, die het beeld van God draagt, helemaal aan hem toebehoort.
Lukas 20.20-26 (De Heilige Schrift 1917) :En zij namen Hem waar, en zonden verspieders uit, die zichzelven veinsden rechtvaardig te zijn; opdat zij Hem in Zijn rede vangen mochten, om Hem aan de heerschappij en de macht des stadhouders over te leveren.En zij vraagden Hem, zeggende: Meester, wij weten, dat Gij recht spreekt en leert, en den persoon niet aanneemt, maar den weg Gods leert in der waarheid.Is het ons geoorloofd den keizer schatting te geven, of niet?En Hij, hun arglistigheid bemerkende, zeide tot hen: Wat verzoekt gij Mij?Toont Mij een penning; wiens beeld en opschrift heeft hij? En zij, antwoordende, zeiden: Des keizers.En Hij zeide tot hen: Geeft dan den keizer, dat des keizers is, en Gode, dat Gods is.En zij konden Hem in Zijn woord niet vatten voor het volk; en zich verwonderende over Zijn antwoord, zwegen zij stil.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER297
De messiaanse waardigheid van Jezus
In de voorhof van de tempel van Jeruzalem ondervraagt Jezus op de dinsdag vóór zijn lijden de farizeeën over de identiteit van de Messias. Door Psalm 110 aan te halen, onthult hij dat de Messias tegelijk Zoon van David is naar het vlees en eeuwige Heer naar zijn goddelijkheid. Zo brengt hij zijn tegenstanders in verwarring, die zonder antwoord blijven. Een fundamentele christologische uitspraak over de dubbele natuur van Jezus.
Mattheüs 22.41-46 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu de Farizeen samenvergaderd waren, vraagde hun Jezus,En zeide: Wat dunkt u van den Christus? Wiens Zoon is Hij? Zij zeiden tot Hem: Davids Zoon.Hij zeide tot hen: Hoe noemt Hem dan David, in den Geest, zijn Heere? zeggende:De Heere heeft gezegd tot Mijn Heere: Zit aan Mijn rechter hand, totdat Ik Uw vijanden zal gezet hebben tot een voetbank Uwer voeten.Indien Hem dan David noemt zijn Heere, hoe is Hij zijn Zoon?En niemand kon Hem een woord antwoorden; noch iemand durfde Hem van dien dag aan iets meer vragen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER299
De gave van de arme weduwe
In de tempel van Jeruzalem ziet Jezus hoe een arme weduwe twee kleine muntjes in de schatkist legt, alles wat zij bezit. In tegenstelling tot de rijken, die met vertoon van hun overvloed geven, brengt zij haar volledige levensonderhoud als gave. Jezus verklaart dat zij meer heeft gegeven dan alle anderen, waarmee Hij de menselijke maatstaven van waarde omkeert. Dit verhaal, overgeleverd door Marcus (12.41-44) en Lucas (21.1-4), leert dat ware vrijgevigheid niet wordt gemeten aan de hoeveelheid die men geeft, maar aan de gezindheid van het hart en het gebrachte offer.
Lukas 21.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :En opziende, zag Hij de rijken hun gaven in de schatkist werpen.En Hij zag ook een zekere arme weduwe twee kleine penningen daarin werpen.En Hij zeide: Waarlijk, Ik zeg u, dat deze arme weduwe meer dan allen heeft ingeworpen.Want die allen hebben van hun overvloed geworpen tot de gaven Gods; maar deze heeft van haar gebrek, al den leeftocht, dien zij had, daarin geworpen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org